1. Back to life, back to reality

    Deze blog gaf een maand of acht geleden even opnieuw een teken van leven. En toen viel de hemel op mijn kop. Oké, dat is zwaar uitgedrukt, maar het voelde toch even zo. Intussen viel alles weer in zijn plooi, om er binnenkort weer zwaar uit te gaan wegens De Grote Verhuizing. Greatly anticipated, maar ook een beetje greatly er tegenop zien. De verhuizing hé, niet het huis.

    Desondanks wil ik dit weer leven inblazen. Hoe goed het zal lukken, geen idee. Maar het jeukt, dus schrijf ik.

     

  2. Woorden verzamelen (deel 3)

    Chassez le naturel, il revient au galop

    = de natuur laat zich niet bedwingen

    Leuke woorden, uitdrukkingen en termen ontdekken, I love it. In plaats van ze ergens in een notaboekje te schrijven, wil ik ze liever hier bijhouden. Verzamelen als het ware. En delen met jou. Alsjeblieft. Ken je ook leuke woorden of uitdrukkingen? Laat ze gerust achter in de comments!

     

  3. Gedicht voor gelukkige mensen

    Van alle mensen die
    het lachen is vergaan,
    loopt een op de drie blind over je heen
    en kijkt dan om.
    De wereld is juist niet van iedereen,
    dat slag.
    De overige twee vallen niet op.
    Hun armen bungelen halfstok.
    Onder hun tong zit gram.
    Ze kennen haast geen zinnen
    zonder tss.
    Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
    Je staat erin voor je het weet.
    Heb ik iets van je aan misschien
    is uit hun mond geen vraag.
    Een wenk: kijk naast hun kleren.
    Wijs naar elkaar, wijs naar
    het water met de zon erboven.
    Zeg blije dingen als:
    wij moeten zeer de moeite zijn,
    als zelfs de zee tot hier komt,
    weggaat
    en zich weer bedenkt.

    Bart Moeyaert

    (Het eerste gedicht dat ik op deze Gedichtendag las, in het commentaar van Yves Desmedt. Boenk erop, vind ik.)

     

  4. Fairfield Park

    Een goeie maand geleden kreeg ik van Uitgeverij Lannoo een boek van Santa Montefiore cadeau om te recenseren. Intussen heb ik het al even uit, maar ik wou mijn mening nog even delen…

    Op de begrafenis van Lord Frampton duikt zijn onwettige dochter Phaedra op. Ze schudt de familie grondig dooreen en doet heel wat vraagtekens opduiken…

    Ik had voordien nog nooit iets van Santa Montefiore gelezen en was zowel nieuwsgierig als een beetje sceptisch. De eerste hoofdstukken dacht ik: niet echt iets voor mij, een beetje te melig. Maar ik las verder en stilaan had het verhaal me beet. En toen kon ik niet meer stoppen met lezen, tot aan het verwachte happy end, met onderweg nog enkele verrassende wendingen.

    Fairfield Park is een lekker ontspannend boek om ‘s zomers in je luie tuinstoel te lezen. En het deed mij zin krijgen in een vakantie op een Engels landgoed.

    Moraal van het verhaal: las heel vlot, nu en dan krulden mijn tenen een beetje, ik zal er nog wel eens iets van lezen, maar niet meteen.

     

  5. Schone kleren

    Allemaal goed en wel, stoppen met kleren kopen, maar wat koop je dan als je echt iets moet kopen? Het heeft mij de jongste tijd al bezig gehouden, en ook Lien schreef er al over.

    Dat de volgende jeans die ik ga kopen, een groene gaat zijn, staat vast. Intussen zijn er al enkele merken die broeken maken die bij productie vriendelijk geweest zijn voor de natuur. Althans, vriendelijker dan een doorsnee jeansbroek.

    Voorts lijkt het me logisch om te gaan voor kwaliteitsvolle dingen die niet na 5 keer wassen vormloos en pluizig geworden zijn. Oké, dat is geen gemakkelijke, want dat weet je niet altijd op voorhand, maar toch. Dat hoeven geen hele dure dingen te zijn, daarvan ben ik overtuigd.

    Systematisch kiezen voor merken die bio, fair of eco zijn, is moeilijk, denk ik. Want zoveel zijn er niet. Websites als schonekleren.be en rankabrand.org maken dat duidelijk. Trouwens, als ik eerlijk ben, de merken die dan wel bio, fair of eco zijn, daarvan vind ik de kleding vaak niet mooi.

    En tweedehands is natuurlijk ook een optie. Al sta ik daar een beetje weigerachtig tegenover, maar dat ligt eerder aan ‘onbekend is onbemind’ dan aan het feit dat ik het idee dat die kleren al door iemand anders gedragen zijn, niet kan verdragen. Maar misschien moet ik binnenkort toch eens op ‘prospectie’ in dat circuit.

    Is dat iets waar jij van wakker ligt, de impact van je kleding op het milieu?